Europa,  Rumunia

Najpi臋kniejsze trasy samochodowe Rumunii

W internecie mo偶na znale藕膰 r贸偶ne rankingi najpi臋kniejszych dr贸g samochodowych. Warto si臋 zapozna膰 z nimi aby lepiej zaplanowa膰 tras臋 i zamiast jecha膰 nudn膮 drog膮 z miejsca A do B, mo偶e warto czasami nawet nadrobi膰 troch臋 kilometr贸w aby nacieszy膰 oczy pi臋knymi widokami.聽 Na takiej li艣cie 艣wiatowych tras znajduj膮 si臋 m.in.:

  • Highway One 鈥 Kalifornia, USA
  • Overseas Highway 鈥 Floryda, USA
  • Great Ocean Road 鈥 Australia
  • Valley of Fire 鈥 Newada, USA

R贸wnie偶 Europa mo偶e poszczyci膰 si臋 malowniczymi trasami i na li艣cie znajdziecie m.in.:

  • Droga Trolli, Norwegia
  • Prze艂臋cz Stelvio w Alpach, W艂ochy
  • North Coast 500, Szkocja
  • Route One, Islandia.

Nie inaczej jest w Rumuni, kt贸ra te偶 s艂ynie z przepi臋knych samochodowych tras widokowych. Nam uda艂o si臋 przejecha膰 kilkoma ale za to jakimi. Pisali艣my ju偶 o w膮wozie Bicaz i drodze przez prze艂臋cz Prislop, a poni偶ej o dw贸ch serpentynowych trasach tj. Transfogaraska i Transalpina.

Trasa Transfogaraska

Na najs艂ynniejsz膮 drog臋 Rumunii czyli drog臋 Transfogarask膮 ruszyli艣my z Sibin. Droga s艂ynie z licznych serpentyn, wiadukt贸w i najd艂u偶szego w Rumunii tunelu (884 m) na wysoko艣ci 2042 mnpm. Zosta艂a doceniona nawet przez tw贸rc贸w programu Top Gear, kt贸rzy uznali j膮 za jedn膮 z najpi臋kniejszych na 艣wiecie. Zbudowano j膮 na polecenie Ceausescu w latach 1970-74, chocia偶 prace wyko艅czeniowe trwa艂y do lat 80tych. Droga mia艂a znaczenie strategiczne, po tym jak w 1968 roku pa艅stwa Uk艂adu Warszawskiego najecha艂y na Czechos艂owacj臋, rumu艅ski przyw贸dca postanowi艂 zbudowa膰 drog臋 przez g贸ry, kt贸ra pozwoli mu na ucieczk臋. Drog臋 poprowadzono przez g贸ry Fogaraskie, czyli drugie pod wzgl臋dem wysoko艣ci po Tatrach pasmo Karpat. Na trasie znajduje si臋 27 wiadukt贸w i 830 most贸w oraz najd艂u偶szy tunel. W czasie budowy, wed艂ug oficjalnych danych, zgin臋艂o 40 buduj膮cych drog臋 偶o艂nierzy, chocia偶 w rzeczywisto艣ci by艂o ich o wiele wi臋cej. Droga liczy 150 km i prowadzi z Cartisoary na p贸艂nocy do wsi Bascov na po艂udniu ale ten najciekawszy odcinek ma 90km. Droga powoli wspina si臋 zboczem doliny licznymi serpentynami, na drodze jest ograniczenie do 40 km/h ale tak naprawd臋 jedzie si臋 znacznie wolniej bo co chwil臋 s膮 punkty widokowe. Droga jest otwarta od maja do ko艅ca wrze艣nia, p贸藕niej g贸rny odcinek jest zamykany ze wzgl臋du na zagro偶enie lawinowe. Czasami droga jest te偶 zamykana z powodu z艂ej pogody. W najwy偶szym punkcie znajduje si臋 jezioro Balea, s膮 tam dwa schroniska, ale mo偶na te偶 rozbi膰 namiot. Jest tam te偶 wiele stragan贸w z pami膮tkami i jedzeniem. Niestety jest tam te偶 du偶o turyst贸w. Najlepiej na tras臋 ruszy膰 rano bo p贸藕niej w okolicach jeziora tworz膮 si臋 ogromne korki. My zaparkowali艣my przy jeziorze i od razu ruszyli艣my na trekking na prze艂臋cz Caprei, a dalej na szczyt Capra 2494mnpm, o czym mo偶esz przeczyta膰 tutaj.

Po trekkingu odpocz臋li艣my chwil臋, zjedli艣my posi艂ek z艂o偶ony z bulza (czyli kulki z mama艂ygi z serem w 艣rodku) oraz kukurydzy z grilla i ruszyli艣my dalej. Po przejechaniu tunelu zacz臋li艣my zje偶d偶anie serpentynami po drugiej stronie g贸r. Widoki by艂y ob艂臋dne ale najwi臋ksze emocje by艂y dopiero przed nami. W Rumunii 偶yje najwi臋cej nied藕wiedzi brunatnych w Europie (ok.6500-7200 osobnik贸w). Mo偶na je spotka膰 w g贸rach i lasach. Dostali艣my nawet SMS鈥檡 z alertem o zwi臋kszonej obecno艣ci misi贸w w okolicy trasy Transfogaraskiej. Pocz膮tkowo my艣leli艣my, 偶e to jaka艣 艣ciema i jak uda nam si臋 w czasie tego wyjazdu zobaczy膰 chocia偶 jednego nied藕wiedzia, to b臋dzie sukces. My艣leli艣my tak, dop贸ki za kolejnym zakr臋tem nie zobaczyli艣my na drodze zatoru. Wszystkie samochody zacz臋艂y gwa艂towanie hamowa膰 i zje偶d偶a膰 na pobocze, po chwili okaza艂o si臋, 偶e przyczyn膮 zamieszania jest rodzina nied藕wiedzi czyli matka z dwoma m艂odymi. Nied藕wiadki beztrosko bawi艂y si臋 przy drodze pod okiem matki. Wszyscy zacz臋li robi膰 zdj臋cia z samochod贸w, a co bardziej odwa偶ni nawet wychodzili na zewn膮trz. Po kilku minutach i kilkudziesi臋ciu zdj臋ciach ruszyli艣my dalej ale nie ujechali艣my daleko bo kilka kilometr贸w dalej spotkali艣my kolejne nied藕wiedzie. Zatrzymywali艣my si臋 kilka razy w sumie tego dnia widzieli艣my z 10 nied藕wiedzi i jednego liska. Za ka偶dym razem tworzy艂 si臋 zator na drodze bo wszyscy chcieli sfotografowa膰 misia. Niekt贸rzy rzucali nied藕wiedziom jedzenie nie艣wiadomi, 偶e robi膮 im krzywd臋 przyzwyczajaj膮c do 艂atwego i cz臋sto niezdrowego 偶arcia. Dalej jechali艣my wzd艂u偶 sztucznego jeziora Vidraru i przez zapor臋 o tej samej nazwie. Nie zatrzymali艣my si臋 tam bo by艂 taki t艂ok, 偶e nie by艂o szans na znalezienie miejsca parkingowego. Kolejn膮 atrakcj膮 przy trasie s膮 ruiny zamku Poienari czyli prawdziwego zamku Drakuli. Zamek stoi na wysokim wzg贸rzu nad dolin膮 rzeki Ard偶esz i w XV wieku mieszka艂 w nim Vlad Palownik. Aby dotrze膰 do zamku trzeba pokona膰 1480 schod贸w, nam si臋 nie uda艂o bo sp贸藕nili艣my si臋 kilka minut, ostatnich ch臋tnych wpuszczaj膮 o godzinie 16.30.

Transalpina

Kolejna trasa, kt贸r膮 uda艂o nam si臋 przejecha膰 to Transalpina. Po kr贸tkim odpoczynku w winniarskim regionie Rumunii i napojeni winem oraz ukontentowani widoczkami rodem z Toska艅skich winnic, ruszyli艣my w kierunku Transalpiny.聽Zanim jednak wjechali艣my na tras臋, min臋li艣my las kolorowych drzew. To „Land art paradise forest”. To projekt, a w艂a艣ciwie manifest, maj膮cy na celu zwr贸cenie uwagi na nadu偶ycia zwi膮zane z nielegalnym wylesianiem w Rumunii. W ramach tej akcji rumu艅ski artysta Mihai Topescu wraz z 30 wolontariuszami pomalowali na kolorowo ok. 600 drzew w lesie Dumbrava.

Transalpina czyli droga krajowa 67C w Rumunii w Karpatach p艂d., o d艂ugo艣ci 148,2 km. Jest najwy偶ej po艂o偶on膮 drog膮 ko艂ow膮 Rumunii i na prze艂臋czy Urdele osi膮ga wysoko艣膰 2145 m n.p.m. Droga prowadzi z miejscowo艣ci Ciocadia do Sebes w Siedmiogrodzie i przecina pasmo g贸r Parang. Jest to prawdopodobnie jedna z najstarszych dr贸g w Karpatach, niekt贸re 藕r贸d艂a podaj膮, 偶e zosta艂a zbudowana przez rzymskich legionist贸w. W XVIII wieku w艂adze Austriackie rozpocz臋艂y rozbudow臋 drogi r臋kami okolicznych mieszka艅c贸w. Podobno ka偶da rodzina musia艂a zbudowa膰 sw贸j kawa艂ek drogi. Przed II Wojn膮 艢wiatow膮 kr贸l Rumunii zarz膮dzi艂 rozbudow臋 drogi jako strategicznego korytarza mi臋dzy Wo艂oszczyzn膮, a Siedmiogrodem.聽Niestety po wojnie droga zacz臋艂a popada膰 w ruin臋 i jeszcze w 2007 roku w wi臋kszo艣ci by艂a to droga szutrowa. Dzisiaj droga jest ju偶 w pe艂ni asfaltowa, jednak ze wzgl臋du na trudne warunki pogodowe zim膮 nie jest przejezdna. Widoki na trasie zwalaj膮 z n贸g, na niekt贸rych odcinkach droga wydaje si臋 bardziej dzika ni偶 Transfogaraska. Te serpentyny to istna radocha, szczeg贸lnie dla kierowcy. Po drodze mijamy kilka miejsc z kramikami z chi艅szczyzn膮, 偶are艂kiem i palink膮. Mniej wi臋cej w po艂owie drogi ale jeszcze przed najwy偶szymi prze艂臋czami, znajduje si臋 miejscowo艣膰 Ranca, typowy g贸rski kurort. My chcieli艣my go jak najszybciej omin膮膰 ale powstrzyma艂o nas stado owiec, kt贸re baca w艂a艣nie przep臋dza艂 przez 艣rodek drogi. Niestety im wy偶ej, tym pogoda by艂a coraz gorsza, a co za tym idzie spada艂a widoczno艣膰. Pada艂聽 deszcz, by艂y chmury i mg艂a czyli z podziwiania widoczk贸w nic nie wysz艂o. Przejazd przez prze艂臋cz Urdele we mgle to by艂a niesamowita przygoda ale jednak chcieli艣my zobaczy膰 co艣 wi臋cej. My zaplanowali艣my nocleg na dziko w aucie przy trasie i liczyli艣my, 偶e kolejnego dnia pogoda b臋dzie 艂adniejsza (tak przynajmniej wynika艂o z prognozy).

W nocy mia艂o by膰 z 5 stopni ale i tak postanowili艣my spa膰 w aucie przy Transalpinie. Po zmroku zrobi艂o si臋 cichutko bo noc膮 nic tu nie je藕dzi. Rano zacz臋艂o si臋 rozpogadza膰 wi臋c szybko zjedli艣my 艣niadanie (liofizat w postaci jajecznicy i kawa) i ruszyli艣my t膮 sam膮 drog膮, co poprzedniego dnia, licz膮c na lepsze widoki. Niestety pogoda nie poprawi艂a si臋, prze艂臋cze nadal by艂y w chmurach. Momentami by艂o tylko 3 stopnie馃檲 i pizga艂o z艂em niemi艂osiernie, tak, 偶e ci臋偶ko by艂o utrzyma膰 aparat fotograficzny w r臋ku. Poczekali艣my troch臋 licz膮c, 偶e sytuacja si臋 poprawi ale nie zapowiada艂o si臋 wi臋c ruszyli艣my dalej z mocnym postanowieniem, 偶e musimy tu kiedy艣 wr贸ci膰. Przy s艂abej pogodzie zachwyci艂o nas to, co zobaczyli艣my wi臋c co si臋 tu dzieje, gdy chmury i mg艂a nie przykrywaj膮 tych pi臋knych widok贸w 馃槉.聽 Dolny odcinek Transalpiny, po p贸艂nocnej stronie, prowadzi dolin膮 wzd艂u偶 rzeki Sebes. Po drodze mija si臋 sztuczne jezioro Oasa, a na zaporze mo偶na si臋 zatrzyma膰 na podziwianie widoczk贸w i ma艂e co nie co z przydro偶nej budki.聽 Dalej droga prowadzi a偶 do Sebes.

Obie drogi s膮 wielk膮 frajd膮 dla kierowc贸w, pe艂no tam serpentyn i pi臋knych widok贸w. Trudno by艂o聽 zdecydowa膰, kt贸ra droga bardziej nam si臋 spodoba艂a, czy Transfogaraska z wysokimi szczytami dooko艂a czy ci膮gle troch臋 dzika i zdecydowanie mniej zat艂oczona Transalpina. Na pewno chcemy wr贸ci膰 na Transalpin臋, mo偶e nast臋pnym razem b臋dziemy mieli wi臋cej szcz臋艣cia do pogody.

Byli艣my tam w sierpniu 2021 roku.

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczy膰 spam. Dowiedz si臋 wi臋cej jak przetwarzane s膮 dane komentarzy.

%d bloggers like this: