Europa,  Rumunia

Sighisoara i okolice

Podczas naszego trzytygodniowego road tripu po Rumunii, kieruj膮c si臋 do kolejnej miejsc贸wki tj. do Sighisoary, przeje偶d偶ali艣my przez miejscowo艣膰 Satu Mare i postanowili艣my zobaczy膰 s艂ynne bramy Seklerskie. To du偶e, zdobione bramy wjazdowe dwucz臋艣ciowe tj. dla pieszych i druga cz臋艣膰 dla pojazd贸w. Wielko艣膰 i zdobienia 艣wiadczy艂y o zamo偶no艣ci gospodarza. Na bramach poza kolorowymi zdobieniami, mo偶na znale藕膰 dat臋 budowy bramy, kr贸tkie wierszyki lub rymowanki. Minusem jest to, 偶e bramy stoj膮 przy g艂贸wnej i bardzo ruchliwej drodze ale i tak warto si臋 tam zatrzyma膰 by je cho膰 przez chwil臋 podziwia膰. Cz臋艣膰 z tych bram trafi艂o na list臋 zabytk贸w, a cz臋艣膰 zdemontowanych do muzeum.聽

Bramy bramami ale w ko艅cu dotarli艣my do miasta 馃榿. I to nie byle jakiego ale do Sighisoara. To jedno z najpi臋kniejszych i najlepiej zachowanych 艣redniowiecznych miast z listy UNESCO w Europie.聽I zgadzamy si臋 z tym absolutnie 馃槏. Spaceruj膮c po brukowanych, kolorowych uliczka, po prostu nie ma si臋 do艣膰. I tu tip, nie r贸bcie jak wi臋kszo艣膰 turyst贸w, kt贸rzy wpadaj膮 tu na kilka godzin, tylko zosta艅cie na noc i smakujcie miasto spokojnie i bez t艂um贸w. My tak w艂a艣nie zrobili艣my. Do Sighisoary dotarli艣my oko艂o po艂udnia i od razu rozbili艣my namiot na polu namiotowym Camping Aquaris. Nasza miejsc贸wka znajdowa艂a si臋 na boisku szkolnym, gdzie by艂o te偶 miejsce na campery, ale jest tam te偶 pensjonat oraz domki. Na miejscu i w cenie jest m.in. basen, kuchnia, sanitariaty, pr膮d (przyda si臋 d艂u偶szy kabel), wifi. Koszt 50 lei za osob臋 za noc (ok. 50 z艂.). Du偶ym plusem jest lokalizacja blisko centrum. Nie zamulaj膮c, ruszyli艣my na spacer bo najlepiej po prostu szlaja膰 si臋 po mie艣cie bez celu.

Chocia偶 historia miasta si臋ga czas贸w rzymskich, to najwi臋kszy rozw贸j miasta nast膮pi艂 wraz z przybyciem osadnik贸w niemieckich tzw. Sas贸w Transywa艅skich. W XII wieku kr贸l w臋gierski sprowadzi艂 do Transylwanii osadnik贸w niemieckich aby bronili tych ziem i przyczyniali si臋 do ich rozwoju. 艢ci膮gano rzemie艣lnik贸w, dzi臋ki kt贸rym nast膮pi艂 rozw贸j gospodarczy ca艂ego regionu. O sile cech贸w rzemie艣lniczych w Sighisoarze 艣wiadczy to, 偶e to cechy zbudowa艂y mury obronne miasta. Ka偶dy cech zbudowa艂 wie偶e i cz臋艣膰 mur贸w, za utrzymanie kt贸rych by艂 odpowiedzialny. Powsta艂o czterna艣cie wie偶, z kt贸rych do dzi艣 zachowa艂o si臋 dziewi臋膰. W mie艣cie mieszka艂 Ksi膮偶臋 Wo艂oszczyzny Vlad Diabe艂, ojciec Vlada Palownika zwanego Drakul膮, jego dom jest teraz jedn膮 w najwi臋kszych atrakcji miasta. W 1849 roku w okolicach miasta rozegra艂a si臋 bitwa Wiosny Lud贸w mi臋dzy wojskami w臋gierskimi dowodzonymi przez J贸zefa Bema, a wojskami rosyjskimi. Niestety W臋grzy przegrali. Sighisoara w swojej historii przetrwa艂a po偶ary, zarazy i tureckie obl臋偶enie, pomimo tego nadal prezentuje si臋 pi臋knie.

Spaceruj膮c po mie艣cie udali艣my si臋 na rynek, a p贸藕niej do Szkolnych Schod贸w (teraz 172 schody, a kiedy艣 by艂o 300), kt贸re prowadz膮 do ko艣cio艂a na wzg贸rzu i聽 zabytkowego聽 cmentarza ewangelickiego. Spaceruj膮c w艣r贸d starych, ale dobrze zachowanych nagrobk贸w, nie spos贸b nie zwr贸ci膰 uwagi na niemieck膮 histori臋 tego miasta.

Nast臋pnie poszli艣my wzd艂u偶 mur贸w, podziwiaj膮c zabytkowe baszty obronne m.in. baszt臋 ku艣nierzy, krawc贸w, szewc贸w. Weszli艣my te偶 na wie偶e zegarow膮, najbardziej charakterystyczn膮 budowl臋, z kt贸rej rozci膮ga si臋 艂adna panorama miasteczka. Zm臋czeni upa艂em najpierw wypili艣my lokalne piwko w knajpie, a nast臋pnie wr贸cili艣my do naszej noclegowej miejsc贸wki i zrobili艣my sobie przerw臋 nad basenem aby wieczorem ponownie ruszy膰 na miasto. Gdy temperatura nieco spad艂a udali艣my si臋 na obiadokolacj臋 w Gasthause Alte Post. Zjedli艣my zup臋 oraz sarmale (tj. go艂膮bki), Robert z mi臋sem, a Kasia z warzywami i ry偶em. Wszystko pyszne wi臋c mo偶emy to miejsce poleci膰 z ca艂ego serca. Najedzeni ruszyli艣my ponowienie w miasto i wieczorem jest tu zdecydowanie spokojniej, a star贸wka jest 艂adnie o艣wietlona.

Nast臋pnego dnia pojechali艣my do wioski Viscri za艂o偶onej w XII w. przez Sas贸w Siedmiogrodzkich. Wie艣 jest znana z warownego ko艣cio艂a i zachowania tradycyjnego uk艂adu wsi. Viscri znajduje si臋 na li艣cie UNESCO. Wioska pocz膮tkowo by艂a znana jako Alba Eclesia czyli bia艂y ko艣ci贸艂, nazwa pochodzi od koloru 艣wi膮tyni. Do lat 90tych XX wieku wi臋kszo艣膰 ludno艣ci wioski by艂a pochodzenia niemieckiego, obecnie zosta艂o kilkadziesi膮t os贸b, za艣 teraz wi臋kszo艣膰 stanowi膮 Romowie. W wiosce kupili艣my bardzo dobry, wielski chleb. Naprawd臋 warto tam pojecha膰 bo wioska robi wra偶enie. Dzi臋ki temu, 偶e pojechali艣my tam z samego rana, poza nami byli tam tylko sennie przemieszczaj膮cy si臋 mieszka艅cy.

Dalej pojechali艣my do zamku Rupea. Jest to zamek ch艂opski zbudowany przez Sas贸w w XIII w. Zamek stoi na wysokim wzniesieniu, co dawa艂o dobre warunki obronne i dzi臋ki temu najlepiej prezentuje si臋 z daleka. Zamki obronne by艂y budowane w Siedmiogrodzie przez osadnik贸w Saskich. Z regu艂y budowano jest na wzg贸rzach poza wiosk膮 i s艂u偶y艂y za schronienie tylko w czasie zagro偶enia, g艂贸wnie ze strony wojsk Tureckich. Nie by艂o tam budynk贸w mieszkalnych, a jedyne niewielkie magazyny i schronienia.

Kolejny punkt wycieczki to wulkan. I to nie taki b艂otny, z kt贸rych s艂ynie Rumunia, tylko prawdziwy wulkan. A w艂a艣ciwie jego 艣lady w postaci bazaltowych s艂up贸w i turkusowego jeziorka w miejscu po kopalni bazaltu. Obok jest te偶 niewielka kaldera wulkanu ale chwilowo niedost臋pna. Wulkan jest nieaktywny od milion贸w lat ale jak kto艣 b臋dzie w okolicy do warto tam zajrze膰. Te cuda znajduj膮 si臋 obok miasteczka Racos. W cenie biletu (15 lei czyli ok. 15z艂) jest te偶 wst臋p do zamku Racos, kt贸ry niestety nie jest zbyt interesuj膮cy.